|

|
Uroczo
położone miasto w południowej części województwa
zachodniopomorskiego, na skraju rozległej Puszczy
Barlineckiej, w otoczeniu licznych jezior, lasów i
wyniosłości terenowych. Pełne jeziora ryb stanowią
raj dla wędkarzy. Położenie Barlinka stwarza dobre
warunki dla rozwoju indywidualnej i zorganizowanej
turystyki pieszej i samochodowej.

Drogi
przebiegające przez Barlinek, leżą w ciągu dróg
wojewódzkich nr 151 i 156, które zapewniają swobodny i
szybki dostęp komunikacyjny do większych aglomeracji
miejskich. Obecnie gmina Barlinek zajmuje powierzchnię
ok. 258 km2, z czego na miasto przypada 17km2.
Ogólna
liczba ludności to ok. 20 tys. W tym miasto liczy ok.
15 tys. Mieszkańców.
Prawie
50% powierzchni stanowią lasy, 3% jeziora. Największym
i najpiękniejszym zbiornikiem wodnym jest Jezioro
Barlineckie o powierzchni 272ha. O atrakcyjności
jeziora i jego otoczenia decyduje urozmaicona linia
brzegowa, 4 wyspy oraz liczne zatoki i półwyspy, a
także kontrastujące z płaskim lustrem wody strome
zbocza wzgórza miejscami otaczające jezioro. W
rozwidleniu dróg do Pełczyc i Żydowa położone jest
małe, ale bardzo głębokie jezioro Chmielowe. Lipa
rosnąca nad tym jeziorem i leżący przy niej głaz
Rusałka wyznaczają 53 stopień szerokości
geograficznej.
|
|
 |
Jezioro
Barlineckie
jedno z największych jezior Pojezierza Barlineckiego:
powierzchnia 272 ha, długość 3430 m, szerokość 1720 m
a maksymalna głębokość 22 m. cztery wyspy: Łabędzia
(największa), Sowia, Nadziei i Zielona. Linia brzegowa
ma długość 10 km. Wysokie, niekiedy urwiste brzegi
pokrywa ciekawy drzewostan. Jezioro zasilają
dziesiątki źródełek i cieków wodnych, a
najatrakcyjniejsze (Boży Dar) znajduję się na
południowym brzegu oraz przy Polanie Lecha. Od
południa do jeziora przylega rezerwat przyrody
„Buczyna Barlinecka”. Wokół jeziora prowadzi zielony
szlak turystyczny o długości 10,3 km. |
|
 |
Jezioro
Chmielowe,
małe lecz
bardzo głębokie jezioro polodowcowe, położone w
rozwidleniu dróg do Pełczyc i Żydowa. Związana jest z
nim legenda o zatopionym klasztorze, okrutnym rycerzu
i zaczarowanej Rusałce. Nad jeziorem rośnie lipa
wyznaczająca 53 stopnie szerokości geograficznej, u
jej stóp ustawiono pamiątkowy kamień milowy. |
|
 |
Barlinecki
RYNEK
funkcjonuje jako centrum miasta od czasów nadania praw
miejskich oraz margrabiów Otto V i Albrechta III z
dynastii askańskiej. Asuańskiej akcie lokacyjnym
datowanym na 25 stycznia 1278r., nakazują Henrykowi
Toyte- rycerzowi dzierżawcy młynów na tym, terenie,
założenie miasta, którego prawa mają być wzorowane na
prawach miejskich Magdeburga. Miastui nadano nazwę Nova
Berlin. Rynek był centrum średniowiecznego Barlinka.
Tu odbywały się targi, tu w ratuszu zbierała się Rada
Miejska. Najstarsze, XVIII i XIX-wieczne domy
mieszczańskie znajdują się we wschodniej pierzei
rynku. Stoi tam charakterystyczna architektoniczna dla
terenów Nowej marchii, kamienica szachulcowa. W
pierzei zachodniej znajduje się „Apteka pod Orłem”
funkcjonującą w tym budynku od 1818 r. podczas
ostatniego, wielkiego pożaru w 1852 roku spłonął
ratusz, którego już nigdy nie odbudowano. Na jego
miejscu, w centrum rynku postawiono w 1912 roku
fontannę zwieńczoną figurą dziewczyny atakowanej przez
gąsiora, tzw. „Gęsiarka”, będąca autorstwa Ackermanna
z Monachium. „Gęsiarka” stała się symbolem Barlinka. W
czasie zdobywania miasta przez Armię Czerowoną w
styczniu 1945r., zniszczeniu uległa większość
zabytkowej zabudowy miejskiej w najstarszej części
Barlinka, w tym rynek, który do dziś pozbawiony jest
pierzei północnej i południowej. Do dziś barlinecki
rynek jest centralnym miejscem w mieście. Kwitnie tu
życie kulturalne i rozrywkowe. |
|
 |
Chiński
Dom.
W średniowieczu Duża Furta Wodna umożliwiała dostęp z
miasta do jeziora. Stała ona w przedłużeniu ul.
Wylotowej. Wraz z fragmentami murów miejskich furta
została rozebrana w XIX w. Obok miejsca w którym
stała, postawiono ciekawy architektoniczne dom (ul.
Jeziorna 3), nazywany popularnie „Domem Chińskim”. W
narożnym wykuszu tego domu zawarto kształt i wygląd
średniowiecznej Furty Wodnej, a w fasadzie daty, w
których funkcjonowała. |
 |
Fortyfikacje
miejskie
wybudowano w Barlinku w I połowie XIV w. istnienie
obwarowań potwierdzają dokumenty z lat 1362 i 1363,
mówiące o konflikcie między Barlinkiem, a ówczesnym
magrabią – Ludwikiem rzymskim. Na cały system obronny
Barlinka składały się fosy, wały ziemne i
siedmiometrowej wysokości mury oraz baszty i
czatownie. W murach umieszczone były dwie
naprzeciwległe bramy- Brama Młyńska od strony Pełczyc
i Brama Myśliborska od strony Gorzowa. Poza tym nad
jeziorem funkcjonowała Duża Furta Wodna, a od 1800 r.
również Mała Furta Wodna wybita w ciągu ul. Wodnej.
Całość fortyfikacji wzmocniona była przez czatownie i
baszty, które wystawały ponad koronę murów i wysunięte
były przed lico zewnętrzne murów, co umożliwiało
obronę czołową i boczną. Odległość miedzy czatowniami
i basztami nie przekraczała odległości podwójnego
strzału z kuszy. Od początku XIX w. rozpoczęto
stopniowe rozbieranie fortyfikacji miejskich Barlinka.
Zburzono obie bramy i furty wodne. Przy zbiegu ulic
Żabiej, Chmielnej i Górnej zachował się najokazalszy
fragment z ostatnią czatownią. |
|
 |
Kościół Gotycki wznosi
się w najwyższym punkcie starego miasta, na terenie
dawnego grodziska słowiańskiego. Najstarszą murowaną
świątynię wzniesiono tutaj w XIII w. Pozostały po niej
granitowe ciosy wmurowane w dolne partie wieży i
cokół. Z XV w. pochodzi gotycki portal główny z
tajemniczymi „miseczkami” w bogatym oprofilowaniu. Są
one śladem dawnego obyczaju rozniecania ognia przy
pomocy drewnianego świdra w Niedzielę Wielkanocną.
Swój ostateczny kształt trójnawowej bazyliki kościół
uzyskał po pożarze w 1852 roku. Nadbudowano wówczas
pokrytą czarnym łupkiem wieżę, wznoszącą się na
wysokość 52 m, zakończoną dwumetrowym pozłacanym
krzyżem. Na ścianach zewnętrznych zwracają uwage cegły
z wyrytymi datami.
|
|
|
Zapraszamy do odwiedzenia stron
o Barlinku:
www.barlinek.pl
-
oficjalna strona Urzędu Miasta i Gminy w Barlinku
www.barlinek24.pl -
Portal BARLINEK24
www.echo.barlinek.biz.pl
- miesięcznik "Echo
Barlinka"
www.sztorm.org
- Klub Żeglarski
"Sztorm"
www.bgpk.republika.pl
-
Barlinecko-Gorzowski Park Krajobrazowy |
|